เอาละเริ่มเลยกัน พอวันที่ 18 เม.ย. 2552 ในเวลา6.30น. ทุกคนก็มารวมตัวกันที่ เซนจูรี่ พอรวมกันครบคณะก็ไม่รีรอรีบขึ้นรถตู้เพื่อไปพัทยาทัน แต่เนื่องจากไม่ใช่รถตู้ส่วนตัวจึงไม่ได้พูดคุยเสียงดังมากนักแต่ยังคงความสนุกเอาไว้อยู่ ในคณะที่ไปพัทยาคราวนี้ก็มี ผม(ขนุน) บอม เบียร์ บอส  ม่อน อ๋อง ป๋วย น้ำมนต์ ต๊อป(แฟนน้ำมนต์) พอนั่งมาได้ประมาณ 1 ชม. ก็เดินทางมาซักที รถตู้ที่นั่งมาจอดที่ ถ.เทพประสิต พัทยาเหนือ พอมาถึงพวกเราไม่รีรอโทรเรียกรถจากที่พักมารับทันที  พอมาถึงที่พักแล้วทุกคนต่างจับจองห้องที่ใช้นอนเรียบร้อยก็ตกลงกันว่าจะเดินไปเที่ยวกันที่”เกาะล้าน”  พอได้เวลาพวกเราก็นั่งรถมาที่แหลมบาลีไฮ เพื่อที่จะนั่งเรือไปที่เกาะล้าน  พอเรือจอดท่า พวกเราก็เดินไปที่หาดที่มีชื่อเสียงคือ”หาดตาแหวน” เราจะทำไรกันดีวะ??ไม่น่าถามพอมาถึงหาดแล้วเราก็ไม่มีรอช้า วิ่งลงหาดเล่นน้ำทะเล ถ่ายรูป เก็บภาพความส่งจำต่างๆ พอกลับมาจากเกาะล้านแล้ว แล้วก็พักผ่อนจนพอใจแล้ว  ก็ถึงเวลาอาหารเย็นจนได้  โอ้ไม่นะ!! อาหารมื้อนี้ 1500 เงินที่ลงขันกันไปหมดเกลี้ยง  แต่พอหนังท้องตึง อบายมุขก็เข้ามาเยือน ใช่แล้วมื้อนี้ Blend 285 พอเริ่มตึงได้ที่ทุกคนก็เข้าไปห้องเพื่อที่จะพักผ่อนกายา

แต่ห้องที่เลือกกันตอนแรกนั้นไม่มีความหมายกันเลย เพราะทุกคนนอนห้องมั่วหมด กว่าจะหลับได้ก็ตี4แล้ว พอวัน2ของการมาเที่ยวคือวันที่ 19 เม.ย. 2552 ใช่แล้ววันนี้หล่ะเป็นวันไหลของเมืองพัทยา  พอตื่นนอนอาบน้ำพักผ่อนพูดคุยและเริ่มไม่มีอะไรที่จะกัน  อบายมุขก็เยี้ยงย่างเข้ามาใช่แล้ว มาคราวนี้ก็มีเกมส์ใหม่มาเล่นนั่นคือ 

”ตีแตก” เกมส์นี้ส่งตรงมาจากจีน ซึ่งทำให้ทุกคนหมดตูดกันถ้วนหน้า  ก็เลยตงลงกันว่าจะไปเล่นน้ำวันไหลที่ Walking Street จึงมีอาสาสมัคร ม่อนและบอม ขับมอไซไป Surway กันก่อน แต่อุบัติเหตุไม่คาดคิดก็เกิดจนได้ รถล้มนิดหน่อยจึงทำให้ บอมและม่อนไปไม่ได้  จึงมีแค่ ผม(ขนุน) อ๋อง เบียร์ บอส ที่เดินไปถึง Walking Street โอ้ไม่นะ ไปผิดเวลาครับ กำลังจะเลิกกันหมดแล้ว แต่ยังดีที่ยังพอมีเล่นบ้างไม่รอช้า ซัดช้างกันคนละขวดและดิ้นอย่างมันส์ โอ้ว!! ไม่อยากเซด โดโยตี้ทั้ง เอ็กและน่ารัก มานี่คุ้มจริงๆ พอมากลับมาถึงก็กินข้าวเย็นกันและเหมือนเดิมพอท้องตึง อบายมุขก็มาเยือน คราวนี้เปลี่ยนบ้าง เป็น Leo ละกันก็ซัดเข้าไป 14 ขวดก็ตึงกันเต็มที่ทั้งโดดน้ำ และพูดพร่ำเพ้อสุดท้ายก็หัวถึงในเวลาตี5 เลยเป็นผลพลอยได้ในวันต่อให้ตื่นเวลา เที่ยงกว่าๆ  พอตื่นก็เตรียมตัวเก็บข้าวของเพื่อกลับบ้านกัน แล้วเราก็ขึ้นรถตู้กลับในเวลาประมาณ 16.00น. ของวันที่ 20 เม.ย. 2552

ก็มาถึงบางแค(พอดีมีรถไปบางแคมันใกล้กว่ากันเยอะ)  แต่น่าเสียดายที่เอ็มกับน๊อตไม่ได้ไปสีสันเลยกร่อยไปบ้างส่วนเหตุผลนั้น เอ็มติดงานที่ร.ร.พอให้อภัย แต่น๊อตนี่ซินแสทักว่าจะเกิดอุบัติเหตุเลยไปไม่ได้เหตุผลปัญญาอ่อนมาก ในการมาเที่ยวในครั้งนี้ก็เป็นประสบการณ์ความทรงจำที่ดีอีกชิ้นที่ต้องเก็บไว้ แล้วพวกเราก็ได้สัญญากันไว้แล้วด้วยว่า “ถึงเรียนจบแล้ว ยังไงเราก็จะไม่ลืมกันนะเว่ย” ....End